Selimcan Yelseli

Eski kafenin duvarlarına enlemesine döşenmiş tek katlı bir kitap rafının önündeyim. Kitaplar ilgimi çekmiyor aslında. Hepsi üç kuruşluk, buruş buruş, kapakları yıpranmış ikinci sınıf...

Mart Hastanede, koridorun sonundaki duvara asılmış saatin altında öylece oturmaktayım. Ne kadar oldu? Bir bakayım. Nafile… Başımın üstündeki saat yerine, yırtık pırtık insanlar geçmiş önümden...

Zihnimizde dönüp duran imajinasyon gündelik yaşamın bir parçası haline gelmeye başladığında, hayal ve gerçeği birbirinden ayırmak için büyük bir çaba sarf etmek gerekir. Bu...

Tasarlanmış ve mükemmel olacağına inanılan her hayatın mutlak akıbeti: Çöküş. Aklınıza devasa, aynalı camlarıyla  göğe uzanan bir binanın tuz buz olması ve olduğu yere...

Birkaç gündür uyumak eyleminin aslında sırtımda bir külfet olduğunu, saatler ilerledikçe uyku ile aramda ilk bakışta sezilmeyen gizli bir mücadele başladığını duyumsuyorum. Aynı uykuları...