fatma caliskan

Maharetli bir budala, evvelden aşinadır öfkesine. Başkaldırı ise gereken ölçüde dünyanı karartır, sessizce grileşir. Bizimle sevişen hikayelerimiz vardır, dışarıdaki ayaza benzer. Hayallerin ne kadar geniş...

gökyüzünde… gökyüzünde bi’ krallık var. umut verici çığlıklar delirebilir miydi? aşırılık dünyaya gülümseyebilir miydi? bir tüy gibi sevgi herkeste doğabilir miydi? gökyüzünde… gökyüzünde bi’ krallık var. bir çocuğun rüyası gibi gökyüzünde… gökyüzünde bi’ krallık var.

Korkularında, ruhunun düzenine uymayan bir sancı vardı. Diz çökerek ancak bu gezegende yürüyebilirdi. Duygu fırtınasında kayboluşa doğru ilerliyor ve yakalanıyordu dünyaya. Tekrardan, tekrardan, tekrardan…...

Nasıl olur da benliğime yakalanıp aynı zamanda ondan güç bulabiliyorum? Rüyaların yıkıcı eylemi beni an’lara inandırmaya devam ediyor. Bulduğum güç, benliğimin yer aldığı bir an’dan...

arzunun içine düşeceksin ve yollar sana güvenecek Vahşice kanat çırpıyorum sınırsızlığa doğru, nasıl hissettiğimi unutarak. Bu yolculukta tüm vuruşlarım mutluluklarıma çarpacak her defasında, evet biliyorum!...