Selimcan Yelseli

Uzun ve cılız boynunu pencereden uzatarak haykırıyor genç adam: "Güneş var! Çok güneş var!" Kafamı kaldırıp mütebessim bakıyorum ona. "Güneşin aydınlığı insanlığın karanlığından iyidir."...

Sırtımı, sanki bilinmez bir dudaktan nefes gibi usul usul üfürülen gölgelere ve ağaçlara açılan balkon kapısına verip, Hilmi Yavuz'un Defterler'ine dalıyorum. Kitabı elimden bırakıp...

İstemsizce, sanki hışımla yağan bir yağmur gibi şöyle diyorum: "Bence insanın istekleri ya da eksikleri dahi koşullara bağlıdır. Elbette bencilliği de. Ben meseleye her...

Mütereddit bir çocukluk geçirdim. Karanlıklar da buz üstünde yürüyormuşum gibi gelirdi, aydınlıklar da. * Katıksız kötülüğün ve masumiyetin insanın içinde aynı kaynaktan doğduğunu düşünüyorum. İkisi de...

Melankoli’yi okuyorum, Borgna’nın o güzel eserini. Melankolinin, incecik bacakları kımıl kımıl, parlak sırtlı ihtiyar bir örümcek tarafından huşuyla hayatın kuytularına örüldüğünü duyumsuyorum. * Başımı ağrılardan kurtarıp,...