Blog

Eylüldü… Bir yerlerdeydim. Uzaklarda olmaya duyduğum özlemi biraz olsun dindirmek için düşmüştüm yollara. Biraz Kaş, Biraz Demre, en çok Kumluca… Kaçmanın yolunu bulmak için...

Uzun yolların üzerinde ki aralıklı çizgiler. İlerledikçe anlıyorsun hareket halinde olduğunu. Belirli bir hıza ulaşıyorsun ve dümdüz bir çizgi halini alıyor. Arada ki boşluklar...

Maharetli bir budala, evvelden aşinadır öfkesine. Başkaldırı ise gereken ölçüde dünyanı karartır, sessizce grileşir. Bizimle sevişen hikayelerimiz vardır, dışarıdaki ayaza benzer. Hayallerin ne kadar geniş...

gökyüzünde… gökyüzünde bi’ krallık var. umut verici çığlıklar delirebilir miydi? aşırılık dünyaya gülümseyebilir miydi? bir tüy gibi sevgi herkeste doğabilir miydi? gökyüzünde… gökyüzünde bi’ krallık var. bir çocuğun rüyası gibi gökyüzünde… gökyüzünde bi’ krallık var.

Yalnızlık ve deliliğin en iyi alanı, kimsesizlerin kimsesi olan sokakların arka yerleri, avm’lerin gözükmeyen temizlikçileri, gece hayatının münzevileri ve gecenin sessiz çığlığı olan evsizleridir....

hiç benzemiyoruz birbirimizeiki nar kırıldıtaneleri soluk pembe, taneleri koyu kızılne kadar benziyoruz birbirimize kol boyumuz aynı değilüstümüz başımız yırtıldızaman durdu, aynı değil yastığımın çukurugömleğin üstüme...