Blog

Oturuyorum… Bir yol kenarında öylece oturuyorum. Özgürlük gibi bir koku var havada. Yola bakıyorum. Güneş yalıyor her toz parçasını, rüzgarın sesine cevap veriyor savrulan yapraklar… Ne zamandır yoldayım,...

    ve oturma odasında ansızın gelişti durumlar. kargalar ve ben vardık bir de yeni çıkmış Leonard Cohen albümü. arada-bir ekoseli patikalarda sigara yakıyor güneş yüzüme vururken kendimi kaybediyordum hicaz makamında. televizyon 'aydınlık günler...

Upuzun bir şiir okudum. Eski ahşap bir sahnede. Masamda bir şişe kırmızı şarap. Genç bir oğlan bana gitarıyla eşlik ediyordu. Gizemli akorlar çalıyordu. Sarıydı sahne ışıkları ve tozlar uçuşuyordu. Gözlerimde özgürlük... Hepsi...

İstiklal'de yürüyorum bugün, Adımlarım yabancılıyor caddeyi. Bir tramvay ne kadar hızlı gidebilir? Ve düşüncelerim, ne kadar kovalayabilir, raydaki sesleri? Tünele varıyor ayaklarım. Sen yoksun ya Tünelde bile müzik yok bugün. Kadıköy...

Gökyüzü ne kadar ağır bu aralar. Çelikten bulutlar sarmış kutsal maviliği. Martılar dökülüyor çeliğe çarparak, kanatlarına bulaşıyor mavi tonlar. Yürüyorum, adımlarımın yanına serilmiş mavi...

  JANİS JOPLİN GİBİ     Müthiş güzel bir kadındı! Birkaç haftadır tanışıyorduk ama adını bilmiyordum. İlk bir iki gün adını sorduğumda bana; ‘’İsimler anlamsız, bence numaralarımız olmalıydı,’’...